اقتدينا ؟ أم على عادتها جرينا ؟ عد إلى ذكر المنقول إلى دار البلى ، و اعتبر بموضعه تحت الثرى ، المدفوع إلى هول ما ترى . ثوى مفردا في لحده و توزعت * مواريثه أولاده و الأصاهر و احنوا على أمواله يقسمونها * فلا حامد منهم عليها و شاكر فيا عامر الدنيا و يا ساعيا لها * و يا آمنا من أن تدور الدوائر . . . ( 1 ) امّا ديگر بار به آسايش و آرامش به غفلت و جهالت مىگذرانند چون گوسفندان كه آسوده در چرا باشند كه ناگاه قصاب را كه دستها بالا زده است با كارد آماده بينند ، اندكى ترسيده و از چرا دورى كنند و همين كه قصاب كنارى رود ، دوباره به چراگاه برگردند و آنچه بر سر همنوعشان آمده بود فراموش كنند ! آيا براستى ما بايد رفتارمان چون رفتار چهارپايان باشد ؟ و يا به روش آنها عادت كنيم ؟ به ياد آن مرده باش كه او را در خانهء پربيم و هراس قبر تنها گذاشتند و از موقعيت او در زير خاك عبرت بگير كه به دست آن همه ترس و وحشت سپردند ، تنها در زير خاك جا گرفت و ميراث او را فرزندان و خويشانش قسمت كردند و بر تقسيم كردن اموال او شتافتند و براى اين اموال كسى از او سپاسگزارى و ستايش نكرد پس اى كه به آبادى دنيا سرگرمى و اى كه براى دنيا در تلاشى ! و اى كه از گردش روزگار در امانى كيف أمنت هذه الحالة و أنت صائر إليها لا محالة ؟ أم كيف ضيعت حياتك ، و هي مطيتك إلى مماتك ؟ أم كيف تشبع من طعامك و أنت منتظر حمامك ؟ أم كيف تهنأ بالشهوات و هي مطية الآفات . چگونه با اين حال در امانى در صورتى كه تو نيز ناگزير بايد بدان جا